Sue_piano

ไปเที่ยวกลับมาคลายเครียดไปได้เยอะ ช่วงที่ไปก็แอบคิดถึงเปียโนเหมือนกัน ในห้องบุฟเฟ่อาหารเช้าของโรงแรมในปักกิ่งแต่ชื่อห้อง "พริกไทย" มี upright สีน้ำตาลตั้งอยู่ริมหน้าต่างด้วย อยากเข้าไปเปิดฝามันออกซะจริงๆ HB บอกว่า "อย่านะ เธอจะบ้าเหรอ" ร่วมกันความละอายที่มี ก็เลยได้แต่มอง   นอกจากได้ไปปักกิ่งแล้ว เมืองที่ชั้นไปอีกที่นึงก็คือฮาร์บิน รู้จักเมืองนี้ครั้งแรกในการ์ตูนของไซโต จิโฮ backgound ในนั้นมีโบสถ์รัสเซีย หิมะ แล้วก็ต้นไม้ที่มีแต่กิ่ง ของจริงก็เหมื่อนกับในการ์ตูนไม่มีผิด ทำให้รู้สึกอยากกลับไปอ่านการ์ตูนเรื่องนั้นอีกทั้งๆที่อ่านไป 5-6 รอบแล้ว  ที่ฮารบิ้นเสียอยู่อย่างที่ถนนเค้าฉีดน้ำผสมอะไรซักอย่างเพื่อไม่ให้ถนนลื่น จนทางเดินมีแต่น้ำแข็งสีดำดุสกปรก นี่เป็น blog เปียโนนะ แล้วชั้นเขียนเรื่องไปเที่ยวทำไมกัน อันที่จริงอยากจะเขียนถึงสิ่งที่พบเจอมาบนถนน จงหยาง ที่ฮาร์บินตะหากหล่ะ มันทำให้ชั้นคิดถึง เปียโนอีกแหละ   ก็ทางม้าลายอันนึง บนถนนนั้นเป็นรูป กุญแจซอลกับตัวโน้ต น่ารักมากๆ เลย

กลับมาถึงบ้านลองเล่นเพลงสอบดู รู้สึกว่า tr ง่ายกว่าเดิมถึงแม้จะไม่ได้ซ้อมมาหลายวัน คงเป็นเพราะไม่ได้นั่งหน้าคอม คลิกเม้าท์ จับ Prob US  กล้ามเนื้อก็เลยไม่เกร็ง จากนั้นชั้นก็ลัลล้าอยู่หลายวันไม่ได้ซ้อมเปียโนเท่าไหร่ เพราะครูเลื่อนวันสอน อันนี้ไม่ได้โทษครูนะคะ นักเรียนขี้เกียจเอง

เจอครูวันจันทร์ ว้า! ลืมเอาของฝากให้ครูเพราะรีบร้อนไม่อยากไปเรียนสาย เข้าสู่ชั่วโมงเรียนอีกครั้ง ความเครียดกลับเข้ามาอีกและ  ทำไมครูดูจริงจังชะมัดเลยชั้นแอบคิด แต่จิตใต้สำนึกแห่งความดีมันก็ตอบกลับมาว่า ก็เพราะครูดูจริงจังอย่างนี้ไม่ใช่เหรอถึงได้เลือกเรียนกับครู ก็ตั้งใจจะเรียนจะสอบแล้วนิ  เพลงสอบก็ยังมีอะไรต้องแก้ไขขัดเกลาต่อไป ลึกๆมันเริ่มเบื่อแล้วอ่ะ  ได้ อาเพกจิโอ มาเพิ่ม ต้องซ้อม scaleและเพลงกับเจ้าติ๊กตอกด้วย ต้องเรียกมันให้น่ารักหน่อยเจ้าติ๊กตอก เพราะต้องอยู่กับมันอีกนาน ถึงแม้ในความรู้สึกแล้วมันเป็นเครื่องทรมานอย่างเบาในช่วงแรกที่เหมือนต้องวิ่งแข่งกับมันอยู่ เมื่อไหร่แกจะก้าวไปพร้อมๆชั้นซะที ขัดขากันอยู่ได้ เฮ้อ! เช้านี้มัวแต่วิ่งแข่ง ยังซ้อมไม่ครบทุกอย่างเลย คื่นนี้เจอกันใหม่นะเจ้าติ๊กตอก

edit @ 9 Feb 2010 16:50:39 by Sue_piano

วันนี้ไปเรียนเปียโน เล่นได้แย่มากเลย ติดอยู่ทีเดิมมาเป็นเดือนแล้วยังแก้ไม่ได้

สงสารครูมากๆ ครูคงจะเหนื่อยและก็เซ็ง ต้องนั่งทนสอนนักเรียนอย่างชั้นนานถึง สองชั่วโมง สอนทริคเดิมๆที่เคยสอนไปแล้ว

เลิกเรียนแล้วโทรไปบ่นกับ HB  อีกไม่นานต้องสมัครสอบแล้ว ครูจะส่งชั้นไปสอบรึเปล่าเนี่ย  HB ดันตอบกลับมาว่า เธอจะไปซีเรียสทำไม ไม่ได้เรียนเอาไปใช้อะไรนิ ไม่ทันก็เลื่อนไปสิ

มันก็จริง แต่ชั้นก็อยากจะเล่นให้เก่งเร็วๆ แล้วก็ไม่ต้องเล่นเพลงเดิมๆทั้งปี  ต้องสอบให้ผ่านให้ได้

ตอนนี้ก็อยากจะพยายามซ้อมเยอะๆ แต่ก็ไม่มีเวลาจริงๆ หวังว่าเดือนหน้าอะไรที่เป็นปัญหาอยู่คงจะดีขึ้น แล้วชั้นจะได้มีเรี่ยวแรงและเวลาทำในทุกๆสิ่งที่อยากจะทำ

แต่วันนี้ก็ไม่ได้ เลวร้ายไปทุกอย่าง ชั้นสามารถช่วยเด็กคนนึงไว้ ทำให้เค้าไม่ต้องโดนผ่าตัด  โชคดีจัง อารมณ์ดีขึ้นมานิดนึง

เดี๋ยว Mania เดี๋ยว Depressed      -->BIPOLAR !!!  แว้ก ไม่เอ้า

ช่วงนี้มาอะไรๆมาดึงความสนใจไปจากเปียโน เริ่มมีไฟอยากเย็บผ้าขึ้นมากอีก ทำกระเป๋าปิ๊กแป๊ก  เย็บกุงเกงในได้ 1 ตัว  เย็บน้องซูเล่นเปียโนไปได้ครึ่งทางแล้ว     มีนัดไปเรียนเย็บจักรอีกตะหาก ชั้นมีความสุขจัง คิดดูว่าเวลาของเปียโนมันจะลดลงไปเท่าไหร่ แล้วครูก็งดสอนเพราะต้องพาน้องๆไปสอบ ความกระตือรือร้นที่เปิดผ้าคลุมเปียโนมันหายไป ซ้อมๆไปเพราะคิดว่าเป็นหน้าที่เท่านั้น ไม่มีความอยากจะเล่นเลย ก่อนไปเรียนสองวันก่อนไม่ได้แตะเปียโนเลย วันพุธรู้สึกว่าที่บ้านเรามันหนาวจัง ก็เลยขดตัวดูครูกุ๊กแล้วนอน พฤหัสไปช้อปหนังสือquilt

วันนี้ไปเรียนเล่นเพลงสอบตะกุกตะกักให้ครูฟัง ครูถามว่า" ซ้อมกี่วัน "  อ๊ะครูจับได้ว่าชั้นอู้ แต่ครูกลับบอกว่า ใช้ได้ ครูคงจำไม่ได้ว่า สองอาทิตย์ก่อนที่เล่นให้ครูฟังมันดีกว่านี้ตั้งเยอะ ครูยังบอกอีกว่าจริงๆอยากให้ไปสอบเกรด 6 แต่ยังห่วงเรื่อง sight read แล้วก็หยิบหน้งสือเหมือนเป็นตัวอย่างข้อสอบของ SR trinity ให้มาฝึก "ไม่เคยให้ใครเอาไปฝึกเลย ได้คนเดียวเนี่ย" ชั้นไม่รู้ว่าจะรู้สึกไงดี  มันคงเป็นจิตวิทยาของครูแหง่ๆที่มาให้กำลังใจ เพี่อที่อยากจะฝึกต่อไป อย่างชั้นจะเกรด 6 ได้ไง  แต่เรื่อง sight read เอ่อ..มันแปลว่าชั้นแย่มาก อันนี้จริง วิธีของครูได้ผลทำให้ชั้นมีความรู้สึกว่าอยากซ้อมมากชั้น ก็ชั้นชอบหนังสือหรืออะไรก็ได้ที่เป็นของใหม่ๆ นิ เรียนเสร็จก่อนไปทำงาน ลองเล่นที่ได้มาใหม่ไป 3 เบอร์เล่นที่เคยซื้อมาเองอีก 2  มันก็รู้สึกสนุกดีนะ แต่ละอันจบเร็วดี ทรมานกับความยากของมัน แต่ไม่น่าเบือ ต่อไปตอ้งให้ได้มากกว่านี้

ลอง  list ดูดีกว่า ว่าต้องฝึกอะไรบ้าง เป็นการเตือนว่าต้องครบทุกวัน

เพลง สาม เพลงที่ยังไม่มี dynamic

scale 4x4 = 16 ตอนนี่ได้ 2 scales แค่เพี่ยงแค่ว่าเอานิ้วจิ้มตรงไหน

exercise 3 : เรียนไปแล้ว 2 ยังไม่มี dynamic  และที่ยังไปจบอีก 1

sight read  ที่ได้มาใหม่

เชอร์นี่ พยายามให้ได้ wk ละ บท

ไมมันเยอะอย่างนี้!!!!

edit @ 11 Dec 2009 23:12:49 by Sue_piano

edit @ 11 Dec 2009 23:17:26 by Sue_piano